سخنی با مردم آذربایجان

حس عجیبیست ، کمتر از 30 ساعت دیگر با دلی پر از اندوه و غم اما سرشار از امید و مثل همیشه با چهره ای خندان ، عازم سرزمین وحی خواهم شد...غرض از ارسال این مطلب آن هم در این زمان خاص برای بنده درد و دلی کوتاه با شما ملت سرافزاز و شریف آذربایجان است.

ملت شریف و آزاده آذربایجان اینجانب سیدهادی شاطرموسوی به عنوان یک روزنامه نگار خدا را شاکرم که به بنده توفیق انجام وظیفه در حوزه اطلاع رسانی را اعطا نمود تا شاید بتوانم قدم کوچکی برای این آب و خاک بردارم . در این راه سختی ها و موانع زیادی هم تاکنون همراهم بوده و این مشکلات همچنان ادامه دارد با این حال در تمام زندگیم از سعی کردم حتی ذره ای در حق این خاک اجحاف ننمایم و با تمام توان برای آذربایجان و آذربایجانیان انجام وظیفه نمایم.به چند مورد از مشکلات و مسائلی که این روزها با آن درگیر هستم اشاره می کنم و قضاوت نهایی را برعهده شما می گذارم:

1- حقوق و مزایای بنده!

شاید اولین چیزی فرد عادی در مورد خبرنگار و روزنامه نگار فکر می کند حقوق و مزایای این شغل است که بیشتر مردم فکر می کنند خبرنگاران بیشترین درآمد را دارا هستند ، این جمله شاید صحیح باشد اما به نظر شما حقوق و مزایای بنده چقدر می تواند باشد؟

باور این موضوع بسیار برای همه سخت است که بنده امروز نتیجه تلاش 3 ماهه ام در نشریه ای که با ان فعالیت دارم ، به جای دریافت حقوق ماهانه و... 100 هزار تومان به مدیر مسئول نشریه بدهکار شدم!!!!

دلیل این بدهکاری این است که بنده طبق تعرفه بابت هر خبر و گزارش و... بین 1 تا 10 هزار تومان پول می گیرم و از آنجایی که موظف شده ام حق بیمه ام را بپردازم نهایتا برای پرداخت 4 ماه حق بیمه ام 280 هزار تومان پول خواسته اند و این درحالی است که چون نشریه ای که با آن فعالیت دارم هفته نامه می یاشد بطور میانگین برای هر هفته 4 مطلب داشته ام که مجموعا پولی که برای حق التحریه بنده اعلام شد 180 هزار تومان بود!!!!

برای تفهیم هرچه بهتر باید بگویم باتوجه به قانون حذف یارانه ها بنده اگر برای تهیه خبری به محلی بروم اگر این محل در نزدیکی محل کارم باشد طبق تعرفه تاکسی رانی 500 تومان باید هزینه کنم و اگر این مسیر را با اتوبوس های بی آر تی طی کنم 300 تومان می شود ... شما فکر کنید اگر آقایان خبرم را برای چاپ تایید نمایند و 1000 تومان برایم در نظر بگیرند و این کار را هر روز انجام دهم حقوق آخر ماه بنده 15 هزار تومان خواهد شد که باید از جیب خود 65 هزار تومان هم آخر ماه بابت پرداخت حق بیمه ام باید پرداخت کنم ، چون درغیر این صورت ، در زمان بروز هر گونه حادثه ای اعم از تصادفات ، سیل و زلزله و ... ریالی به خانواده بنده داده نمی شود و به عبارت بهتر ... (هرچه خودتان قضاوت کنید!)

نیمه پر لیوان را هم بگویم اگر بنده روزانه بطور متوسط پس از کسر هزینه هایی نظیر کرایه رفت و برگشت (بطور کاملا محال) 9 هزار تومان در آمد داشته باشم آخر ماه حقوق بنده تازه به 200 هزارتومان خواهد رسید که این مبلغ در مقایسه با طراح نشریه ای که با آن فعالیت دارم کمتر خواهد شد چون آن طراح از طرف نشریه بیمه اش پرداخت شده و خالص ماهانه دریافتی وی 250 هزارتومان می باشد!!!

جناب آقای دکتر بیگی ، استاندار آذربایجان شرقی

شمایی که از شنیدن خبر مجرد بودن من ناراحت شدید ... مردم شریف آذربایجان شما بگویید با این پول ها چه کنم؟ خانه بخرم ؟ ازدواج کنم؟ ماشین بخرم؟ هزینه دانشگاهم را پرداخت کنم ویا خدا را دعا کنم تا شاید پس از کسر این هزینه ها ریالی در ته جیبم باقی بماند؟!!!!

2-سختی کار

شنیده اید در جهان 2 کار بازنشستگی ندارد؟ بله یکی از آن دو کار روزنامه نگاری است معمولا در بیشتر کشورها روزنامه نگار محکوم به مرگ است. خدا را شکر ما که در اینجا از این نوع مشکلات نداریم ، چون حقوقمان تامین است و دیگر مشکلی نداریم!

روزنامه نگاری در کشور ما جز کارهای سخت و زیان آور محسوب می شود همانند کار در معدن و مکان هایی مانند آزمایشگاهها! باید خدمتتان عارض شوم که به حمد خدا بنده با توجه به این فعالیت هایی که داشتم ام تا کنون نه دچار بیماری خاصی شده و نه مشکلاتی از این دست را دارم چون در همه حال سختی کار برایم آسان است در این مورد بهتر می دانم سکوت کنم چون همه بهتر از بنده در جریان سختی کار روزنامه نگاران می باشند!

3- شان و منزلت!

با ورود عده ای خبرنگار نما به جمع خبری استان آذربایجان شرقی این مورد هم افتخار جدیدی برای ما شد طوری که در چندین مورد صرف نظر از موارد اخلاقی ، دیده شده برخی ها به جای پرداخت به مسائل اساسی و مشکلات مردم ، با پولی که از بعضی ها می گیرند نشریات را به تریبون برخی ها کرده اند و هرچه دلشان خواست در جهت تامین مالی انجام می دهند طوری که برای عده ای از آنان مردم مهم نبوده و مهم 50 هزارتومان خبری است که بابت چاپ ان از برخی ها می گیرند! (خود فروختگی و بی اهمیتی به کار رسانه)

این موارد بطور زیاد مطرح شده و نمی خواهم بیش از این مطالبم را طولانی کنم اما بدانید امروز که امید داشتم بعد 3 ماه حقوق دریافت کنم 100 هزار تومان هم بدهکار شدم با این وضعیت در چند ماه آینده اگر شنیدید که در روزنامه ای گفتند حقوق و مزایای کارکنان آن را باید خبرنگاران بپردازند زیاد تعجب نکنید این خبر شاید در مورد من صحت نداشته باشد اما خیلی ها این را هم انجام می دهند ! حتی دیده ایم که مدیر مسئول نشریه ای که از نظر مالی ضعیف است به بدترین شکل خبرنگاران را استحمار می کند و خبرنگاران پله ای برای بهبود وضع مالی او می شوند پس مردم آذربایجان شما این مورد را هم خودتان قضاوت کنین ... چه انتظاری دارید؟

بدانید که حداقل وضعیت بنده در مقایسه با یک کارگر هم بدتر است چرا که 1 سال است حقوق نمی گیرم و تازه بعد از 4 ماه فعالیت که قرار شده بود حقوقی بگیرم اعلام کردند 100 هزار تومان هم بدهکار شدم.اما بدانید این موارد خللی در عزم بنده نداشته و بنده باز در حد توان برای رسیدگی به مشکلات و مسائل آذربایجان کاملا صریح با مردم بوده و ذره ای در این مورد اجحاف نکرده و با هیچ فردی هم تعارف نخواهم داشت!

پس از برگشت از سفر حج طی مطلبی تحت عنوان" 7 خان حج" شما را در جریان مسائلی که در مورد حج برایم اتفاق افتاد سخن خواهم گفت ، خواشمندم پس از مطالعه این مطلب ذره ای ناراحت نشوید چون بنده با وجود اینکه حقوقی نگرفته ام ، در حدود 1 میلیون تومان هم به این و آن بدهکارم اما امیدم به خداست و شما هم امیدتان در زندگی تنها به او باشد نه بنده هایش! با سخنان خیلی ها هم کاری ندارم که می گویند خط فقر زیر 1 میلیون تومان است یا زمان آن شده که ازدواج برای مرد ها حرام می شود اما امیدوارم از ان 2 میلیون شغلی که در کشور برای جوانان نصیب خواهد شد از 2 میلیون نفر یک نفر هم بنده باشم...

روز نیمه شعبان انشا الله در جوار حرم پیامبر اکرم (ص) برای حل مشکلات جوانان این مملکت و خودم دعای فرج می خوانم ، خدا بزرگ است شاید فرجی هم بر حال ما جوانان شامل شد...